گفتم احساس تنهایی میکنم،گفت از رگ گردن به تو نزدیکترم(ق۱۶)
گفتم انگار مرا از یاد برده ای،گفت مرا یاد کن تا یادت کنم(بقره ۱۵۲)
گفتم در دلم شادی نیست،گفت باید به فضل و رحمتم شادما شوی(یونس۵۸)
گفتم تا کی باید صبر کنم؟ گفت همانا یاریم نزدیک است(بقره۲۱۴)
وچه کسی از او راستگوتر است..!!!(نساء۸۷)
|
پیامبر(ص): |
رمضان!سلام خدا بر تو که پیش از امدنت دل ها به شوقت به شور می اید و پیش از رفتنت از فراقت به اندوه.
ما و شما مهمان ایم ،مهمانی که وقتش رمضان است.همه ی ساکنان زمین دعوت اند به مهمانی اسمان.در این مهمانی همه چیز بی انتهاست،چیزی کم نمی اید،ناممکن وجود ندارد،میزبانش خسته نمی شود،کاری نشدنی نیست،تنها و تنها یک چیز اندازه دارد،ساعت های برتر از هزار سال و لحظه های بهتر از هزار و هزار ماه میگذرند و برگشتی ندارند و مهمانی سی روز دیگر تمام میشود....
خدایا..
تو تنها دارایی هستی که هیچکس نمیتواند از ما بگیرد.
تو نیز خودت را از ما مگیررر..!!
شاید اینبار از ترس جدایی رها شدم و به امید بودنت،روزهای انتظار را بدرقه کردم
شاید اینبار دلت با دلم یکی شد و این شد اغازی برای بودنت
تو از چشمانم خواندی که چقدر بی تابم
تو دیدی که شانه هایم از به دوش کشیدن کوله بار اندوهت در جاده انتظار افتاده تر شده..
شاید دلت برایم سوخت...شاید عاشق شدی... شاید دیگر توان رها شدن نداشتی......
اخر خط است، نقطه سر خط.
حرف از نبودت نمیزنی،تو دیگر حرف نمیزنی...
برای بودنت دلیل می اوری..دلیلی به وسعت اندوهم
دلیلی به وسعت عشق....
شکر،که هنوز عشقمون رو از یاد نبردی...........!!
تنها لذتش گرفتن نمره عالی بود که اورا به هدفش نزدیک میکرد.
دلم برایش سوخت دیروز در سن بیست و نه سالگی مرد.....!!!!
دلش شکسته بود و در ایستگاه استجابت دعا منتظر نشسته بود،منتظر.
ولی دعای او دیر کرده بود.او نمیدانست که دعایش پشت یک چراغ قرمز شلوغ گیر کرده است.نشست و باز هم نشست.روز ها یکی یکی از کنار او گذشت.روی هیچ چیز و هیچ جا از دعای او اثر نبود.هیچ کس از مسیر رفت و امد دعای او با خبر نبود.با خودش فکر کرد پس دعای من کجاست؟او چرا نمیرسد؟شاید این دعا راه را اشتباه رفته است..!!پس بلند شد،رفت تا راه را به دعایش نشان دهد.رفت تا که پیش از امدن برای او دست دوستی تکان دهد.تا به چهار راه اسمان رسید چراغ ان سبز شد.رفت و با صدای رفتنش کوچه های خاکی زمین جاده های کهکشان سبز شدند.او از این طرف،دعا از ان طرف،در میان راه با هم روبرو شدند.از صمیم قلب گرم گفت و گو شدند.
برف ها کم کم اب میشود.
شب ذره ذره افتاب می شود.
و دعای هر کسی رفته رفته در راه رسیدن به او مستجاب میشود..
خدایا چقدر میشود همدیگر را دوست داشت........؟؟
چقدر میشود از زمین بر اسمان پل زد......؟؟
چگونه میشود چشم های جهان را تا ابد خیره نگه داشت......؟؟
خدایا علی بر دستهای محمد تا اسمان رفت.
خدایا فاطمه از جان دل محمد تا کجا رفت..؟؟
خدایا چشمه ی کوثر بر چشمه ی غدیر سلام کرد.خدایا غدیر تا زلال کوثر شکوفه داد. خدایا عشق نام خود را مهر علی و زهرا گذاشت.
عزیز دل افرین ،چگونه میشود همدیگر را تا اخر دنیا دوست داشت؟
خدایا مهر علی و زهرا،عشق به همه ی پیوندهاست...
چه جالب نمیدونم چرا اینقد حواس پرت شدم....!!
الان متوجه شدم که وبلاگم حدود یک ماه پیش وارد دوسالگیش شد...
به خودم تبریک میگم...!!!!!
....عباداتتون قبول درگاه حق....
عیدتون مباررررررررررک
